Taşınabilir Uyumlu Seks Kıssaları

Cadılar Bayramı boyunca yaşadığımız en heyecan verici anları kırbaçla daha da renklendirdik.

Kırbaç, sırtına düştüğünde kırmızı bir şerit bırakarak çığlık atması yerine keyiflenmesini sağlıyordu. Sert bir halde uzanmış, çıplak vücudu bileklere bağlanmıştı. Tam uzunluk bir ayna karşısında, kendisini döverken gözlerini izleyebiliyordu. Her zamanki üzere aç bir manzara sergiliyordu: büsbütün onun sevdiği üzere.

Her Cadılar Bayramı’nda oynadıkları bir oyunları vardı: “şeker mi yoksa latife mı”. Sözcükleri kartlara yazdı, hepsini bir zarfa koydu ve gece yarısı gelince her ikisini de ona verdi. O birini seçer ve kararını verirdi: şeker mi yoksa latife mı. Kartları kendisinin yazması çok değerliydi; denetimi onda olmasaydı, istediği acımasız cezaları vermeyecekti.

Bir sonraki vuruş için kolunu geri çektiğinde, bayan bir kere daha kendisine hatırlattı: Bunun kusursuz olması gerekiyor. Cezası. Kolları sıyrılmış, kravatı bozulmuş, büyük elleriyle kırbaçı kavradı ve derin bir nefes alırken, kırbacı derisine indirdiğinde hakim bir halde çığlık atmaya hazırlandığını hissediyordu.

Aynanın önünde durduğunda, adam kendisini itmek için uğraşlarında dudaklarının kıvrıldığından, her vuruşta göğsünün titreşmesine kadar her şeyi görebiliyordu. Adam onu döverken kolunun gerginliği ve sıkı kumaşa baskı yapan kalın sınırlarını dikkatlice takip ediyordu. Her vuruşla daha da sertleşiyor, her yeni kırbaç darbesiyle irkilip hareketleniyordu.

Gerçekten onun kendisini büsbütün bırakmasını, korkmadan ileri gitmesini istiyordu. Onu dövmek, onu tahrik eden bir şey olmalıydı. Başı belada hissetmek istiyordu – hayır, gereksinimi vardı.

Cildi alev aldığında ve penisinde bir sıcaklık hissettiğinde hazır olduğuna karar verdi. “Zamanı geldi” dedi ona. “Bacaklarını aç. İstediğimi alacağım.”

Şok içindeyken nefesi kesildi ve yüzünde eğrilmiş bir gülümseme belirdi. “Lütfen…” diye yalvardı, daha da kambur duruma geldi. Onun şaşkınlığına karşın başını salladı. Masaya attığı iki zarftan birini alarak ilerledi. Açık olanı ona yanlışsız fırlattı ve kart ayaklarının tabanına düşerken ‘numara’ sözü tekrar tekrar yanıp sönüyordu.

Açılmamış zarfı aldığında gözleri büyüdü. Ne olacağını biliyordu, onun açmasını beklemesine gerek yoktu. Yeniden de parmağını kapalı zarfın altına kaydırırken, bayan bir biçimde – imkansız bir halde – bunun değişmesi için dua ediyordu.

Sahip değildi.

İkinci kartı aynaya yanlışsız tuttu ve kendi el yazısıyla yazılmış ‘numara’ sözünü tekrar okudu.

“Neden bu kadar üzgün görünüyorsun?” diye alaycı bir tutumla, sessizce kapıya hakikat adım atarak sordu. “Başlangıçta ikram istemedin.”

Işıklar söndüğünde Krysten sorumluluğu bir diğerine devretti ve dışarıdaki duşa gerçek ilerledi. Bu yalnızca danışmanlara özel bir ayrıcalıktı, etkileyici ve rahattı, kulübelerden farklıydı.

Mahremiyet sağlanabilecek bir aralıktaydı, lakin ormanın derinliklerinde kaybolacak kadar uzak değildi. Kamp sahipleri burayı uzun bir müddet evvel inşa etmiş ve hiçbir masraftan kaçınmamıştı. Bu alan, yaz kampının mahremiyetin ön planda olduğu bir yer hâline gelerek epey tanınan olmuştu. Danışmanlar yazın başında bir kayıt dokümanı dağıttılar.

Bu gece sıra Krysten’deydi ve tüm gün duş almayı sabırsızlıkla bekliyordu. Kanılarıyla yalnız kalmaya gereksinimi vardı. Krysten musluğu açtı ve havlusunu ve bornozunu kolay kolay erişebileceği bir yere astı. Kampçılar ve danışmanlar burada latife yapmaktan hoşlandıkları için çıplak dönmek istemiyordu, bu yüzden dikkatli olması gerekiyordu.

Arkasına yaslanıp sıcak suyun yorgun kaslarına masaj yapmasına ve bol terden arınmasına müsaade verdi. Tam rahatlamaya başlamıştı ki…

Tık tık tık.

Krysten suyu kapattı ve anında alarm durumuna geçti.

Tık tık tık. Bu sefer daha ısrarcıydı. Sanki katiller bu kadar kibar olabilir miydi?

“Krysten?”

Bakmaya karar verdi.

Musluğu kapatıp parmaklarının ucuna basarak kapıya gerçek yürüyen Krysten, kapıyı araladı ve elinde bir havlu ve duş kutusu taşıyan büsbütün giyinik Foster’ın çilli yüzünü gördü.

Foster, “Cüppenizi tanıdım,” dedi. “Sanırım duş vaktimizi karıştırdık.”

“Oh hayır!” Krysten, yorgun zihninin kamp kuralları, programlar ve dans stüdyosu üzere şeylerle dolu olduğunu ve telaşla koşuşturduğunu söyledi. Yüzü kızarmış halde, “Muhtemelen benim yanılgımdı,” fısıldadı.

Foster omuz silkti. “Endişelenme. Yeterli bir gece, içeri girmeden evvel burada beklemeye karar verdim. Kumandan yardımcım kaleyi tutuyor.”

Bu yalnızca Krysten’ın hayal gücü müydü yoksa Foster’ın gözleri, minik havluyla sergilenen göğüs dekoltesine mi kaymıştı? İlah aşkına, Krysten’in göğüs uçlarıydı artık ve bu gerçekleşeceğini düşünerek bekliyordu.

Foster, “İyi bir duş alın,” dedi, sesi sıcak geceye uygun olarak alçak ve boğucuydu.

Ve o saniyede Krysten bir karar verdi. Geçen yaz yaşadığı her alaka, öteki kişinin (veya bazen öteki kişilerin) birinci adımını atmasıyla sonuçlanmıştı. Artık ise utangaçlığını bir kenara bırakmış ve inisiyatifi ele almaya hazırdı.

Eğer Foster hayır derse, Krysten esasen iki defa rezil olmuştu, yani kaybedecek hiçbir şeyi yoktu.

“Bekle,” dedi Krysten Foster, ardını dönerken. “Belki bundan pişman olurum fakat denemeden daha çok pişman olurum.” Titrek elleriyle kapıyı biraz daha araladı ve başını yalnızca iki kişinin sığabileceği kadar büyük olan boşluğa hakikat eğdi. “Benimle gel.”

Foster’ın uzun ve koyu kirpiklerle çerçevelenmiş kristal mavisi gözleri bir anlığına Krysten’e baktı, onu içine çekti ve önemli misin diye düşündü.

Sonunda sırıttı, şımarık ve berbat. “O vakit sormayacaktın sanıyordum.”

Foster kapıyı zorlukla kapatmadan evvel soyunmaya başlamıştı.

“Çok naziksin,” diye dalga geçti, Krysten havlusunu etrafına sardığında, Foster’ın davetiyle nasıl başa çıkacağını bilemediğini fark etti. “Bakabilirsin, biliyorsun.” Turkuaz dantel sütyenini ortaya çıkarmak için tişörtünü başının üzerinden çekti, dudağını ısırdı ve Krysten’in gözlerinin içine baktı. “Aslında bunu yapmanı tercih ederim.”

Krysten olağan ses tonundan bir oktav daha alçak bir sesle, “Peki, ısrar ediyorsan,” dediğini duydu. Bu gece hiçbir şey olağan değildi. Ay dolunaydı ve parlıyordu, ağustosböcekleri müzik söylüyordu ve Foster süratle soyunup önünde duruyordu ve o her anın tadını çıkarmaya hazırdı.

Tişörtünü duşun kenarına fırlatan Foster, yalnızca sütyen ve şortuyla daha da yaklaştı. Krysten’in havlusunun köşesini yavaşça çekiştirdi. “Bunu kaybedebilirsin, biliyorsun.”

Krysten karşılık vermesine fırsat vermeden Foster, Krysten’in saçını yavaşça boynunun ardına yanlışsız itmeye başladı. Parmakları Krysten’in hassas, hâlâ ıslak derisini okşuyor ve ağzını Krysten’in boynuna değdirmeden evvel onu ürpertiyordu. Hassas noktayı emmeye başladı, lisanı yavaşça su damlacıklarını yalıyordu, Krysten’i daha fazlasını istemesi için kışkırtan en ufak bir fısıltı hareketiydi.

İlk kere öpüştüklerinde havlu hala etraflarını sarmıştı.

Aralarındaydı ve şortunun düğmelerini açmak için ellerini Foster’ın gergin karnına hakikat kaydırdı; dudaklarına yumuşak bir dokunuş, akabinde aç bir lisan düğümü.

Krysten, Foster’ı daha da yakına çekti ve bir elini Foster’ın pürüzsüz sırtından aşağıya yanlışsız kaydırırken, Foster parmaklarını Krysten’in saçlarına doladı, kökleri yavaşça çekiştirdi ve Krysten ağzının içinde inledi. “Pis kız,” diye mırıldandı Krysten’in kulağına, duşu açmak için gerisine uzandı ve Krysten’in havlusunu tek bir yumuşak, şık hareketle bedeninden attı.

“Sen ya da ben?” dedi Krysten, Foster’ın sütyen tokasını bulmaya çalışırken.

Foster bir adım geri çekilerek, “Sen ve ben…bekleyin,” dedi. “Önden toka” diye açıkladı ve bileğinin bir hareketiyle en yuvarlak, en eksiksiz göğüsler ortaya çıktı.

“Arkanı dön,” dedi Krysten boğuk bir sesle. Ellerini Foster’ın beline koyarak başka bayanı tam istediği yere yönlendirdi; suların altında, denizkızı üzere duruyordu. Hala külot giyen bir denizkızı.

Foster, “Ohhhhh,” diye inledi, sırtını su akıntısına hakikat eğdi, Krysten dizlerinin üstüne çökerken saçları sırtından aşağı döküldü. Dudaklarını Foster’ın dantel tangasının bandına dokundurarak dudaklarını ve dişlerini nazikçe kumaşın etrafına yerleştirdi ve kumaşı aşağı gerçek çekmeye başladı. ” Siktir ,” diye fısıldadı Foster, Krysten gözleriyle buluştuğunda onun her hareketini izliyordu. “Bunu nasıl yapacağımı hiç öğrenmedim.”

“Sana öğretebilirim” dedi Krysten, kendini çözüp Foster’a gülümseyerek.

Foster, “Daha sonra,” dedi, pantolonunun içinden çıktı. “Şimdilik buraya gelin.”

Foster şampuanı avucuna sıkarken, Krysten bir hayal üzere kendini akan suyun altında buldu. Güçlü parmaklarıyla Krysten’in baş derisine masaj yaparken, “Biraz sevgiye muhtaçlığın varmış üzere görünüyorsun,” diye mırıldandı, Krysten’in ağzına, boynuna ve omuzlarına nazik öpücükler bırakırken gerçek ölçüde kazıdı. Sıcak suya ve nemli gece havasına karşın Krysten’in göğüs uçları çok sertti ve klitorisi muhtaçlıktan zonkluyordu.

Foster, Krysten’in durulanması için başını geriye eğmesine yardım ettikten sonra, Krysten Foster’ın başının gerisini yakaladı ve onu derin, araştırıcı bir öpücük için kendine çekti. Eğildi ve lisanıyla Foster’ın göğüslerine tapınmaya başladı, yumuşak, bronz derisini savurdu ( üstsüz güneşleniyor muydu? Yaramaz kız ). “Durma,” diye yalvardı Foster, Krysten göğüs uçlarıyla birinci evvel nazikçe oynamaya başladı, sonra her birini sırayla yalayıp emerek hoş bedenine hak ettiği her türlü ilgiyi gösterdi.